⏱ Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 1 λεπτά ανάγνωσης
Στην ευρύτερη Αθήνα, εξετάζοντας μαζί το κέντρο και τους όμορους δήμους, οι ελάχιστες κυμάνθηκαν από 18,0°C στο Τατόι έως 25,3°C στον Νέο Κόσμο. Ενδιάμεσα καταγράφηκαν 19,5°C στη Δροσιά, 19,8°C στη Βαρυμπόμπη, 22,2°C στην Κηφισιά, 22,7°C στην Καλλιθέα, 23,1°C στο Γκάζι, 23,5°C στα Πατήσια, 23,6°C στο Περιστέρι, 24,4°C στους Αμπελοκήπους, 24,7°C στη Νίκαια, 25,1°C στο Παλαιό Φάληρο και 25,2°C στο λιμάνι του Πειραιά.
Η διαφορά των 7,3 βαθμών μέσα στην ίδια μητροπολιτική περιοχή δείχνει πόσο διαφορετικά δρόσισαν οι βόρειες, πιο πράσινες και ανοιχτές περιοχές σε σχέση με το πυκνοδομημένο κέντρο και τη νότια παραλιακή ζώνη.
Στην ευρύτερη Θεσσαλονίκη, μαζί με την Καλαμαριά, την Πυλαία, το Κορδελιό και τους υπόλοιπους όμορους δήμους, οι ελάχιστες κυμάνθηκαν από 19,8°C στον Φοίνικα Καλαμαριάς και στην Πυλαία έως 23,0°C στο Κορδελιό. Η Θεσσαλονίκη και το Επταπύργιο είχαν 22,3°C, η Καλαμαριά 22,5°C και η ΔΕΘ 22,9°C.
Στην Πάτρα, εξετάζοντας μαζί το κέντρο, το Ρίο, την Οβρυά, τα Προσφυγικά, το Πανεπιστήμιο και το λιμάνι, οι ελάχιστες κινήθηκαν από 20,3°C στο Καστρίτσι έως 24,1°C στο Ρίο. Η παράκτια ζώνη διατήρησε σαφώς υψηλότερες θερμοκρασίες από τις πιο εσωτερικές περιοχές.
Στο Ηράκλειο η διαφορά ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Από 15,4°C στον σταθμό του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου έως 23,3°C στο λιμάνι, δηλαδή σχεδόν 8 βαθμοί μέσα στην ίδια ευρύτερη αστική περιοχή.
Στη Λάρισα, η πόλη είχε ελάχιστη 20,8°C, η Χάλκη 19,6°C και τα Πλατανούλια 18,2°C, δείχνοντας ξανά ότι ο πυκνοδομημένος αστικός ιστός διατήρησε περισσότερη θερμότητα κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει μία ενιαία θερμοκρασία για μια ολόκληρη πόλη, όπως δεν υπάρχει και μία ενιαία εικόνα του ελληνικού καλοκαιριού για ολόκληρη τη χώρα. Η απόσταση από τη θάλασσα, το υψόμετρο, το ανάγλυφο, η βλάστηση, η πυκνότητα της δόμησης και η ακριβής θέση κάθε σταθμού μπορούν να δημιουργήσουν διαφορές αρκετών βαθμών μέσα σε λίγα μόνο χιλιόμετρα.
Αυτό είναι και ένα στοιχείο που έχει ιδιαίτερη σημασία στις ευρωπαϊκές συζητήσεις κυρίως στην μια από τις τέσσερις επιτροπές όπου είμαι, στην επιτροπή περιβάλλοντος, για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, ότι δηλαδή οι γενικές μετρήσεις – αριθμοί μιας χώρας δεν αρκούν. Χρειάζεται να γνωρίζουμε πού και γιατί συγκεντρώνεται η θερμότητα, ποιες περιοχές δεν δροσίζουν τη νύχτα και ποιοι κάτοικοι είναι περισσότερο εκτεθειμένοι.
Γι’ αυτό και οι θερμοκρασίες των μεγάλων πόλεων πρέπει να παρουσιάζονται μέσα από το σύνολο των διαθέσιμων αστικών σταθμών και όχι από μία μόνο μέτρηση.
