⏱ Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 1 λεπτά ανάγνωσης
Με μια πολιτικά αιχμηρή, ευθεία και βαθιά θεσμική δευτερολογία στην Ολομέλεια της Βουλής, η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ και Ειδική Εισηγήτρια Κατερίνα Σπυριδάκη επανήλθε στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, αποδομώντας την κυβερνητική επιχειρηματολογία και αναδεικνύοντας το πραγματικό πολιτικό της περιεχόμενο: τη συγκάλυψη ευθυνών, τη μετακύλιση της κρίσης στην κοινωνία και τη συνέχιση ενός συγκεντρωτικού και αδιαφανούς μοντέλου εξουσίας.
Η δευτερολογία της επικεντρώθηκε σε ένα κεντρικό σημείο, όπως η ίδια τόνισε, όπου «συμπυκνώνεται όλη η ουσία και όλη η αλαζονεία» της κυβερνητικής στάσης, δηλαδή στη δημόσια τοποθέτηση του Πρωθυπουργού περί «τέλους του ρουσφετιού».
Αναφερόμενη στη συγκεκριμένη δήλωση και στον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να παρουσιαστεί το ζήτημα του πελατειακού κράτους, η κα Σπυριδάκη κατήγγειλε μια επικίνδυνη προσπάθεια μετατόπισης ευθυνών από την πολιτική ηγεσία προς την κοινωνία: «Ακούσαμε έναν Πρωθυπουργό να μας λέει ότι όλοι φταίμε… ότι όποιος δεν έχει κάνει εξυπηρέτηση είναι ψεύτης».
Εξηγώντας τι σημαίνει αυτή η θέση, ξεκαθάρισε ότι πρόκειται για μια βαθιά στρεβλή ανάγνωση της πραγματικότητας: «Η κοινωνία φταίει για το σύστημα που εσείς διαχειρίζεστε; Ε, όχι».
Και έθεσε με σαφήνεια τη διαχωριστική γραμμή: «Δεν είναι η κοινωνία που έστησε το πελατειακό κράτος… Το πολιτικό σύστημα τα έκανε όλα αυτά και τα συντηρεί με μεγάλη επιτυχία η δική σας Κυβέρνηση».
Στο ίδιο πλαίσιο, υπογράμμισε ότι η στάση αυτή δεν αποτελεί απλώς πολιτικό λάθος, αλλά έκφραση βαθιάς αλαζονείας απέναντι στους πολίτες: «Αυτό δεν είναι απλό λάθος. Είναι βαθιά αλαζονεία».
Αναδεικνύοντας τη σχέση πολίτη – κράτους, εξήγησε ότι το φαινόμενο του ρουσφετιού δεν είναι επιλογή αλλά αποτέλεσμα ενός δυσλειτουργικού συστήματος: «Ο πολίτης… ψάχνει να βρει έναν τρόπο να επιβιώσει μέσα σε ένα σύστημα που εσείς συντηρείτε».
Με ιδιαίτερη ένταση, απέρριψε την προσπάθεια εξίσωσης ευθυνών: «Δεν είμαστε όλοι ίδιοι… και ως νέα πολιτικός δεν σας επιτρέπω να το λέτε αυτό».
Συνδέοντας το αφήγημα της κυβέρνησης με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ανέδειξε τη σοβαρότητα των καταγγελιών: «Δεν μιλάμε απλά για πελατειακό κράτος… μιλάμε για συντήρηση και συγκάλυψη γαλάζιας εγκληματικής οργάνωσης».
Αναφερόμενη στο ίδιο το νομοσχέδιο, εξήγησε ότι όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το πελατειακό κράτος, αλλά το ενισχύει μέσα από τη συγκέντρωση εξουσιών: «Δεν λέγεται “τέρμα στο ρουσφέτι”… είναι αναβάθμιση του ρουσφετιού, στο πιο κλειστό και πιο αδιαφανές σύστημα».
Περιγράφοντας τη συνολική κυβερνητική κουλτούρα, σημείωσε: «Μια νοοτροπία “εμείς ξέρουμε – η κοινωνία φταίει”… που δεν αναλαμβάνει ευθύνη αλλά τη διαχέει».
Στο ίδιο πλαίσιο, ανέδειξε το θεσμικό πρόβλημα που προκύπτει από αυτή την αντίληψη: «Δεν είναι απλώς ένα λάθος αφήγημα… είναι μια προβληματική αντίληψη για το τι σημαίνει δημοκρατία και λογοδοσία».
Αναφερόμενη στη λειτουργία του κράτους και τη συγκέντρωση εξουσιών, περιέγραψε τις επιπτώσεις: «Όλοι διορίζονται από τον Πρωθυπουργό… ο κοινοβουλευτικός έλεγχος αποδυναμώνεται… οι ανεξάρτητες αρχές απονευρώνονται».
Στο σημείο αυτό ξεκαθάρισε την πολιτική της θέση: «Δεν το λέμε μεταρρύθμιση. Το λέμε συγκεντρωτισμό, αδιαφάνεια, θεσμική παρακμή».
Φέρνοντας το παράδειγμα της περιφέρειας και ειδικά του Λασιθίου, ανέδειξε το χάσμα μεταξύ κυβερνητικής εικόνας και πραγματικότητας: «Ελάτε στο Λασίθι να τα πείτε αυτά. Ελάτε να δείτε τους δασικούς χάρτες που είναι μπάχαλο, την αβεβαιότητα που ζουν οι πολίτες και για την περιουσία τους και για το μέλλον τους. Γιατί εκεί δεν υπάρχουν δορυφόροι. Υπάρχουν ανησυχίες και ανάγκες των πολιτών οι οποίοι είναι αόρατοι για εσάς. Ελάτε στο Λασίθι να μιλήσετε για υγεία, για την εντατική, αν λειτουργεί, αν υπάρχουν γιατροί, αν υπάρχει προσωπικό. Αν έχουμε κάλυψη σε όλο τον νομό. Εκεί, λοιπόν, είναι ένας νομός αόρατος. Ό,τι κι αν λέτε εσείς, ό,τι κι αν λένε οι οικονομικοί σας δείκτες. Ελάτε εκεί να μιλήσετε για την ταχύτητα απονομής συντάξεων που ακούσαμε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για κράτος δικαίου. Να θυμίσουμε ότι την Παρασκευή έπρεπε να γίνει η συζήτηση σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και να τονίσουμε ότι όταν αποφασίζεις εάν και πότε θα λογοδοτήσεις τότε με αυτή σου την πράξη καταστρατηγείς το κράτος δικαίου».
Τόνισε ότι οι πολίτες βιώνουν μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα από αυτή που παρουσιάζεται: «Ο πολίτης δεν ζει ούτε τους δορυφόρους ούτε τα success story… ζει την καθημερινότητα και την αδικία».
Αναφερόμενη στη διαδικασία συζήτησης του νομοσχεδίου, έθεσε ζήτημα σεβασμού του κράτους δικαίου και της κοινοβουλευτικής λειτουργίας: «Όταν αποφασίζεις εάν και πότε θα λογοδοτήσεις… καταστρατηγείς το κράτος δικαίου».
Σχετικά με τον τρόπο νομοθέτησης, κατήγγειλε την πρακτική των άσχετων τροπολογιών και της απουσίας διαβούλευσης: «Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα… χωρίς διαβούλευση, χωρίς ουσιαστική επεξεργασία».
Και ξεκαθάρισε τη θεσμική διάσταση του ζητήματος: «Όταν φέρνετε κρίσιμες ρυθμίσεις χωρίς λογοδοσία… δεν νομοθετείτε, επιβάλλετε».
Επανερχόμενη στο ζήτημα της ΕΕΤΤ και των ρυθμίσεων για τις θητείες, υπογράμμισε τη δημιουργία σχέσεων εξάρτησης και την αντίφαση με τα κυβερνητικά λεγόμενα περί μεταρρυθμίσεων: «θα αναφερθώ και εγώ στο κομμάτι της ΕΕΤΤ. Όταν, λοιπόν, θέλετε να παγιώσετε σχέσεις εξαρτήσεων, όταν καταργείτε τα όρια θητειών και όταν ελέγχετε τις ρυθμιστικές αρχές, πού είστε σε συνέπεια με αυτά που μας είπε ο Πρωθυπουργός πριν λίγο; Πού είναι η συνέπεια;»
Στο κλείσιμο της δευτερολογίας της, η κα Σπυριδάκη αποτύπωσε καθαρά το πολιτικό διακύβευμα: «Δεν μπορούμε να σας δώσουμε λευκή επιταγή… δεν μπορούμε να στηρίξουμε ένα νομοσχέδιο που ενισχύει τη συγκέντρωση εξουσίας».
Και κατέληξε με ένα σαφές μήνυμα: «Η χώρα δεν χρειάζεται άλλη διαχείριση εικόνας… χρειάζεται δημοκρατία, δικαιοσύνη και προοπτική».
