⏱ Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 1 λεπτά ανάγνωσης
Αυτό που ξεκίνησε τον Ιανουάριο ως προσωρινή λύση, έχει μετατραπεί σε μόνιμη πρακτική που δοκιμάζει καθημερινά την αντοχή μιας μικρής κοινότητας. Το παλιό δημοτικό σχολείο Καλογέρων, στα περίχωρα της Ιεράπετρας, για άλλη μια φορά, φιλοξενεί από χθες περίπου εκατό μετανάστες από δύο διαφορετικές αφίξεις, σε έναν χώρο 30 τετραγωνικών μέτρων με δύο χημικές τουαλέτες, σκηνές στημένες στην αυλή από το Πολεμικό Ναυτικό, και χωρίς τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής. Σε συνεντεύξεις τους στο Ράδιο Λασίθι, ο Πρόεδρος της κοινότητας Β. Ζαχαρόπουλος και κάτοικος της περιοχής περιέγραψαν με συγκεκριμένα στοιχεία μια κατάσταση που, όπως λένε, δεν αντέχεται πλέον, ζητώντας εναλλακτικό χώρο εκτός οικισμών.
Πώς φτάσαμε ως εδώ
Ο κ. Δημήτρης, κάτοικος Καλογέρων, θυμάται ότι όταν ζητήθηκε αρχικά η χρήση του σχολείου, η δημοτική αρχή διαβεβαίωσε τους κατοίκους ότι θα ήταν κάτι πρόσκαιρο. Πέντε μήνες αργότερα, ο ίδιος μετρά περίπου δέκα φορές που το σχολείο έχει λειτουργήσει ως χώρος υποδοχής, κάθε φορά που νέες αφίξεις καταγράφονται στην περιοχή της Ιεράπετρας.
Ο Πρόεδρος Β. Ζαχαρόπουλος επιβεβαίωσε ότι η αρχική πρόταση αφορούσε φιλοξενία 30 ατόμων. Η τότε λογική και αιτιολόγηση από πλευράς δημοτικής αρχής ήταν πως δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σχολεία εν λειτουργία ή αθλητικές εγκαταστάσεις, και το σχολείο Καλογέρων ήταν ήδη κλειστό από την εποχή του κορωνοϊού. «Ο χώρος δεν μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 30 άτομα», τόνισε, χαρακτηρίζοντας τη σημερινή κατάσταση «αναγκαίο κακό» που όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Οι συνθήκες στο σχολείο
Ο κ. Δημήτρης περιέγραψε αναλυτικά τι αντίκρισε χθες: σκηνές γεμίζουν ολόκληρη την αυλή του σχολείου, δύο χημικές τουαλέτες εξυπηρετούν εκατό ανθρώπους, ενώ σωστή καθαριότητα ή απολύμανση μεταξύ διαδοχικών ομάδων δεν γίνεται. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι σε προηγούμενη περίπτωση, όταν αποσύρθηκαν οι σκηνές, τα σκουπίδια και οι σακούλες παρέμειναν μέσα, και ο ίδιος χρειάστηκε να καλέσει τον Δήμο για να τα απομακρύνουν. Την επομένη έφτασε η επόμενη ομάδα μεταναστών σε χώρο χωρίς απολύμανση. «Μόνο αυτό αν ακούσει κάποιος, καταλαβαίνει σε ποια κατάσταση έχουμε φτάσει», σχολίασε αναφερόμενος στις δύο τουαλέτες.
Ο κ. Ζαχαρόπουλος πρόσθεσε τη δική του εμπειρία από τις νυχτερινές αφίξεις. Κάθε φορά που ενημερώνεται για νέα άφιξη, του ζητούν το κλειδί του σχολείου για να στηθεί ο εξοπλισμός ταυτοποίησης. Στελέχη του Λιμενικού, μεταξύ τους γυναίκες με οικογένειες, εργάζονται μέχρι τις 6 το πρωί, και λίγες ώρες αργότερα επιστρέφουν για τις ταυτοποιήσεις της επόμενης ομάδας. «Η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Εγώ τους λυπάμαι. Είναι η δουλειά τους, αλλά όχι έτσι, τόσο τραγικά τα πράγματα», είπε.
Ένα σημείο που ανέδειξε ο Πρόεδρος ως θετικό είναι ότι η ταυτοποίηση και η μεταφορά γίνονται πλέον ταχύτατα: τα 97 άτομα που έφτασαν χθες αναμένονταν να αναχωρήσουν σήμερα το μεσημέρι. «Αυτό είναι επίτευγμα για τις υπηρεσίες του Λιμενικού», αναγνώρισε.
Παράλληλα τονίστηκε πως παρά την ταλαιπωρία της κοινότητας όσοι μετανάστες έχουν βρεθεί στο πρώην Δημοτικό Σχολείο δεν έχουν δημιουργήσει με οποιοδήποτε τρόπο πρόβλημα με τη συμπεριφορά τους την ευρύτερη περιοχή.
Τι ήταν το σχολείο για τους Καλογέρους
Ο κ. Δημήτρης εξήγησε ότι το σχολείο ήταν ο μοναδικός κοινόχρηστος χώρος της κοινότητας: εκεί γίνονταν εκδηλώσεις, ενώ λειτουργούσε και ως αγροτικό ιατρείο, με επισκέψεις κινητών μονάδων για μαστογραφίες. Πλέον τίποτα από αυτά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Γύρω από το σχολείο, σε απόσταση δέκα με δεκαπέντε μέτρων, λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενώ στα μπαλκόνια ηλικιωμένοι κάτοικοι προσπαθούν να συνεχίσουν τη ρουτίνα τους. Ο πληθυσμός της κοινότητας αποτελείται κυρίως από ανθρώπους μεγάλης ηλικίας, 60 με 70 ατόμων, όπως ανέφερε. Η ανησυχία τους εντείνεται ενόψει καλοκαιριού, τόσο για λόγους υγιεινής όσο και λόγω της αυξανόμενης τουριστικής κίνησης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Δημήτρης ήταν σαφής σε ένα σημείο: «Οι άνθρωποι δεν πειράζουν. Δεν έχουνε προκαλέσει πρόβλημα, η αλήθεια είναι αυτή». Το ζήτημα, όπως το θέτει, δεν είναι η συμπεριφορά των μεταναστών αλλά η ακαταλληλότητα του χώρου και η απουσία εναλλακτικής λύσης.
Τι ζητούν κάτοικοι και Πρόεδρος
Και οι δύο ομιλητές κατέληξαν στο ίδιο αίτημα: εναλλακτικός χώρος εκτός οικισμών. Ο κ. Δημήτρης πρότεινε να νοικιαστεί και να περιφραχτεί ένας χώρος εκτός πόλης, όπου θα στήνονται οι σκηνές αντί να στήνονται μέσα στο χωριό, ιδίως τώρα που το επιτρέπει ο καιρός. Ο κ. Ζαχαρόπουλος τόνισε ότι είχε εισηγηθεί ήδη από τη δεύτερη φορά που ήρθαν μετανάστες τη χρήση του χώρου του πρώην εργοστασίου Μίνως στην περιοχή Περιστερά, χωρίς ωστόσο αυτό να έχει προχωρήσει.
Δημοτικό Συμβούλιο και υποσχέσεις
Ο κ. Ζαχαρόπουλος ήταν ιδιαίτερα σαφής σε ένα σημείο: κανείς δεν μιλά για δημιουργία μόνιμης δομής μεταναστών στην Ιεράπετρα, και η λέξη «δομή» δεν πρέπει καν να χρησιμοποιείται σε αυτό το πλαίσιο, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που έγινε ανεπιτυχής προσπάθεια να συζητθεί το θέμα, είχε ζητήσει από τα μέλη να λάβουν πρωτοβουλία και να βρεθεί εναλλακτική λύση.
Κάτοικοι και Πρόεδρος συμφωνούν ότι η κατάσταση στο σχολείο Καλογέρων πρέπει να αλλάξει, και ότι το θέμα χρειάζεται να επανέλθει άμεσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Με τις μεταναστευτικές ροές να εντείνονται και το καλοκαίρι να πλησιάζει, ο χρόνος για εναλλακτικές λύσεις στενεύει.
