⏱ Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 1 λεπτά ανάγνωσης
Σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας βρίσκονται οι υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου Ιεράπετρας, με τη «δαμόκλειο σπάθη» των δικαστικών αποφάσεων και των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων να απειλεί την εύρυθμη λειτουργία της πόλης. Η πρόσφατη απόρριψη των ασφαλιστικών μέτρων για τους συμβασιούχους, σε συνδυασμό με ένα γηρασμένο προσωπικό και τις ανησυχητικές τάσεις ιδιωτικοποίησης σε γειτονικούς δήμους, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα που καλείται να διαχειριστεί η δημοτική αρχή. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων, Θωμάς Λιάγκος, μιλώντας στο Ράδιο Λασίθι, χαρτογράφησε την τρέχουσα κατάσταση, περιγράφοντας ένα τοπίο γεμάτο νομικά κενά, ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και στρατηγικά αδιέξοδα στη διαχείριση των απορριμμάτων.
Η δικαστική «ψυχρολουσία» και οι ελπίδες της έφεσης
Η αρνητική τροπή που πήρε η υπόθεση των ασφαλιστικών μέτρων για τους συμβασιούχους του Δήμου, με την απόφαση να εκδίδεται καθυστερημένα μετά την εκδίκαση του Σεπτεμβρίου του 2025, δημιούργησε νέα δεδομένα. Όπως εξήγησε ο κ. Λιάγκος, η απόρριψη των μέτρων στέρησε τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να παραμείνουν στις θέσεις τους μέχρι την εκδίκαση της κύριας έφεσης, η οποία έχει οριστεί για τις 26 Οκτωβρίου.
Ωστόσο, η υπηρεσία επιχειρεί να καλύψει τα κενά με όποιο τρόπο μπορεί. Από την αρχική ομάδα των επτά εργαζομένων, ορισμένοι έχουν ήδη απορροφηθεί εκ νέου μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ (55-67) και οκτάμηνων συμβάσεων που προκηρύχθηκαν το φθινόπωρο. Η ελπίδα για τους εναπομείναντες δύο έως τρείς εργαζόμενους που βρίσκονται εκτός, μετατίθεται για τα τέλη Φεβρουαρίου, οπότε και αναμένεται νέα προκήρυξη έκτακτων οκτάμηνων συμβάσεων.
Πέρα από την εργασιακή αβεβαιότητα, οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι και με ζητήματα οφειλών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων, παρατηρούνται καθυστερήσεις στην απόδοση των Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ), απόρροια ενστάσεων στον σχετικό διαγωνισμό. Βάσει νομοθεσίας, για το έτος που παρήλθε (2025), ο Δήμος υποχρεούται να αποδώσει την αξία των ΜΑΠ σε χρήμα. Εντούτοις, προκύπτει ένα νομικό κώλυμα για όσους δεν έχουν ενεργή σύμβαση αυτή τη στιγμή, καθώς αδυνατούν τυπικά να εισπράξουν τα οφειλόμενα μέχρι την πιθανή επαναπρόσληψή τους.
Αντίστοιχο νομικό αδιέξοδο υφίσταται και για τα υπόλοιπα αδειών. Ο Σύλλογος Εργαζομένων βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με νομικούς συμβούλους, αναζητώντας τη φόρμουλα που θα επιτρέψει στην Οικονομική Υπηρεσία να εκταμιεύσει τα ποσά χωρίς τον κίνδυνο καταλογισμού στους υπηρεσιακούς παράγοντες.
Στελέχωση: Ένας αγώνας δρόμου μετ’ εμποδίων
Η εικόνα της υπηρεσίας καθαριότητας περιγράφεται ως «οριακή». Αν και η χειμερινή περίοδος προσφέρει μια ανάσα λόγω μειωμένου φόρτου, οι αποχωρήσεις οδηγών και εργατών στις αρχές του μήνα δημιουργούν κενά. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει την πρόσληψη προσωπικού (6 εργάτες και 1 οδηγός) μέσω υπολοίπων ΣΟΧ μέχρι τον Μάρτιο, ώστε να θωρακιστεί η υπηρεσία ενόψει της θερινής σεζόν και να αποφευχθούν τα περσινά φαινόμενα κατάρρευσης.
Παράλληλα, αναμένονται εγκρίσεις για μόνιμο προσωπικό μέσω ΑΣΕΠ, καθώς και ένας έκτακτος κύκλος προσλήψεων ανταποδοτικού χαρακτήρα από το Υπουργείο. Το μείζον πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει η έλλειψη ενδιαφέροντος για τις θέσεις οδηγών βαρέων οχημάτων. Οι χαμηλοί μισθοί του δημοσίου (περί τα 800 ευρώ) καθιστούν τις θέσεις αυτές μη ελκυστικές συγκριτικά με τον ιδιωτικό τομέα, οδηγώντας σε διαγωνισμούς που κηρύσσονται άγονοι ή καλύπτονται με δυσκολία.
Ο κ. Λιάγκος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επόμενη πενταετία, κάνοντας λόγο για δυσοίωνες προβλέψεις. Το προσωπικό είναι γηρασμένο, με τη μεγάλη «φουρνιά» προσλήψεων του 2000 να οδεύει προς συνταξιοδότηση λόγω βαρέων και ανθυγιεινών, δημιουργώντας επιτακτική ανάγκη για ηλικιακή ανανέωση με εργαζόμενους 30-35 ετών.
Ιδιωτικοποίησης και το παράδειγμα του Αγίου Νικολάου
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι αναφορές του κ. Λιάγκου στο ενδεχόμενο ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών, με αφορμή τις εξελίξεις στον γειτονικό Δήμο Αγίου Νικολάου. Ο ίδιος εξέφρασε την κατηγορηματική του αντίθεση, χαρακτηρίζοντας την ιδιωτικοποίηση ως μια λύση υψηλού κόστους και αμφίβολης αποτελεσματικότητας, υπενθυμίζοντας αποτυχημένα μοντέλα του παρελθόντος.
Τέθηκε επίσης ένα κρίσιμο ζήτημα στρατηγικής σημασίας που αφορά τη διαχείριση του ΧΥΤΑ. Ο προβληματισμός έγκειται στο αν η είσοδος ιδιωτών στον Άγιο Νικόλαο, με απαιτήσεις για 7ήμερη λειτουργία, θα δημιουργήσει συνθήκες ανισότητας και προβλήματα προτεραιότητας στην πρόσβαση στον ΧΥΤΑ, του οποίου η χωρητικότητα εξαντλείται. Ο κ. Λιάγκος υπογράμμισε την ανάγκη παρέμβασης του ΕΣΔΑΚ, τονίζοντας πως η Ιεράπετρα συχνά επωμίζεται δυσανάλογο βάρος στη διαχείριση των απορριμμάτων σε σχέση με τους όμορους δήμους.
Κλείνοντας, ο πρόεδρος των εργαζομένων δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην ατομική ευθύνη. Κατήγγειλε φαινόμενα ρίψης γεωργικών υπολειμμάτων και πλαστικών θερμοκηπίου στους μπλε κάδους ανακύκλωσης, μια πρακτική που δυναμιτίζει την προσπάθεια της υπηρεσίας και επιβαρύνει το περιβάλλον. Το μήνυμα ήταν σαφές: η καθαριότητα δεν είναι αποκλειστική ευθύνη του υπαλλήλου, αλλά απαιτεί κοινωνική συνείδηση και σεβασμό από όλους τους πολίτες, καθώς αποτελεί υπόθεση που αφορά το σύνολο της κοινωνίας.
