Την παραμονή της πρώτης παρουσίασης στο Λασίθι του θεατρικού μονολόγου «Δεκαοχτώ Ενάτου», ο οποίος αφηγείται τις ώρες μιας νεαρής αυτόπτριας μάρτυρα πριν από την κατάθεσή της στη δίκη της Χρυσής Αυγής, η Μάγδα Φύσσα, μητέρα του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα, μίλησε στο Ράδιο Λασίθι για την παράσταση, για την απόσταση ανάμεσα στη δικαστική καταδίκη και την προσωπική δικαίωση, και για όσα, κατά την ίδια, θυμίζουν σήμερα την περίοδο πριν από την είσοδο της οργάνωσης στη Βουλή.
Ο μονόλογος, σε ερμηνεία της Δώρας Χρυσικού, θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στις 9 το βράδυ στο κινηματοθέατρο «REX» του Αγίου Νικολάου και το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, την ίδια ώρα, στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» της Ιεράπετρας, με πρωτοβουλία σωματείων και συλλόγων εργαζομένων και συνταξιούχων του νομού. Ο τίτλος παραπέμπει στη 18η Σεπτεμβρίου 2013, όταν ο 34χρονος Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε στο Κερατσίνι από μέλος της Χρυσής Αυγής, υπόθεση που οδήγησε στη δίκη και στην καταδίκη της οργάνωσης ως εγκληματικής.
Δεκατρία χρόνια μετά, η κ. Φύσσα επιμένει ότι η απώλεια δεν επιδέχεται δικαίωση, ότι η απόφαση του δικαστηρίου ήταν όμως νίκη για την κοινωνία, και ότι το ζητούμενο σήμερα είναι η επαγρύπνηση απέναντι σε μια οργάνωση που, όπως υποστηρίζει, επιχειρεί ξανά να βγει στην επιφάνεια. Η ίδια συνοψίζει τον στόχο της σε μία φράση: να γίνουν όλοι «μάτια και αυτιά», ώστε να μην αφεθεί η νέα γενιά στα χέρια τους.
Το «Δεκαοχτώ Ενάτου»: μονόλογος βασισμένος σε αληθινές μαρτυρίες
Η ηρωίδα του έργου είναι ένα κορίτσι που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας ενός ακροδεξιού εγκλήματος και βρίσκεται, λίγες ώρες πριν καταθέσει στη δίκη, αντιμέτωπη με τους φόβους της και με αδυσώπητα διλήμματα. Σύμφωνα με το σημείωμα της παράστασης, στοιχεία από αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά συνυφαίνονται με τη μυθοπλασία στο κοινωνικό ψυχογράφημα ενός απλού ανθρώπου που, όπως αναφέρεται, «γίνεται υποκείμενο της ιστορίας». Η ηρωίδα δεν παρουσιάζεται ως ατρόμητη ή αήττητη, αλλά ως γειτόνισσα, φίλη, αδελφή.
Η κ. Φύσσα υπογράμμισε ότι όσα βιώνει η ηρωίδα επί σκηνής αντιστοιχούν σε όσα πέρασε πραγματικά μία από τις μάρτυρες της υπόθεσης. Υπενθύμισε ότι τα κορίτσια που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στο σημείο ήταν τότε περίπου 20 ετών και ότι, κατά την ίδια, δύο μάρτυρες βρέθηκαν να παλεύουν με το ίδιο δίλημμα. Όπως το περιέγραψε, στην παράσταση συγκρούονται δύο κόσμοι, ο κόσμος του φόβου και ο κόσμος της συνείδησης, και στο τέλος κερδίζει η συνείδηση και η ανθρωπιά. Αυτό, σημείωσε, είναι που μετράει: ότι οι μάρτυρες έφτασαν μέχρι την κατάθεση, ενώ θα μπορούσαν να μην είχαν εμφανιστεί καθόλου, και ότι οι μαρτυρίες τους αποδείχθηκαν καθοριστικές για το δικαστήριο.
Για την ερμηνεία της Δώρας Χρυσικού έκανε λόγο για συγκινητική δουλειά και κάλεσε όσο περισσότερους μπορούν να δουν την παράσταση, επειδή, όπως είπε, αφήνει πολλά μηνύματα.
Η παράσταση στο Ευρωκοινοβούλιο την ημέρα της επετείου
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε η κ. Φύσσα στο γεγονός ότι ο μονόλογος παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ημέρα της επετείου της δολοφονίας. Όπως είπε, δεν γνωρίζει να έχει ξαναγίνει κάτι ανάλογο για μια παράσταση που αφορά τη δολοφονία του γιου της, και το χαρακτήρισε σημαδιακό γεγονός που θα καταγραφεί στην ιστορία, συγχαίροντας όσους το οργάνωσαν και όσους το αποδέχθηκαν.
Η ίδια το συνέδεσε και με την ευθύνη του συστήματος, το οποίο, κατά τη δική της εκτίμηση, ανέδειξε, τροφοδότησε και καλλιέργησε τη Χρυσή Αυγή, και στο οποίο συμπεριέλαβε και το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο. Γι’ αυτό, όπως ανέφερε, η παρουσία της παράστασης μέσα στον χώρο αυτό τη συγκεκριμένη ημέρα έχει για την ίδια προσωπικά πολύ σοβαρό νόημα.
Η σύγκριση με το 2011 και η προειδοποίηση για επιστροφή
Ερωτηθείσα για την άνοδο της ακροδεξιάς σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ιταλία και η Γερμανία, η κ. Φύσσα επανέλαβε μια εκτίμηση που, όπως είπε, έχει διατυπώσει και στο παρελθόν: η εποχή που διανύουμε το 2026 μοιάζει με την περίοδο του 2011, πριν η Χρυσή Αυγή μπει στη Βουλή, όταν τα τάγματα εφόδου άρχιζαν να βγαίνουν στον δρόμο.
Απέφυγε ωστόσο να σταθεί στις εξελίξεις εκτός Ελλάδας, λέγοντας ότι αυτές απασχολούν περισσότερο τους δημοσιογράφους και ότι η ίδια δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με αυτές. Απέρριψε μάλιστα τη λογική ότι ό, τι συμβαίνει στην Ευρώπη θα επαναληφθεί αυτόματα και εδώ, επισημαίνοντας μια ουσιώδη διαφορά: η ευρωπαϊκή ακροδεξιά, κατά την ίδια, δεν είχε τη ναζιστική μορφή ούτε ένα μόρφωμα που καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση. Η προσοχή, όπως υποστήριξε, πρέπει να εστιάσει στο ότι, δεκατρία χρόνια μετά και παρά την καταδικαστική απόφαση, η οργάνωση αρχίζει ξανά να εμφανίζεται, ενώ το ίδιο σύστημα που την ανέδειξε την πρώτη φορά, κατά την εκτίμησή της, θα επιχειρήσει να την αναδείξει ξανά με άλλους τρόπους. Η απάντηση, κατά την κ. Φύσσα, είναι η προετοιμασία και η συστηματική παρακολούθηση των κινήσεών της.
Η απόφαση του δικαστηρίου και η απώλεια που δεν αποκαθίσταται
Στην ερώτηση αν βρήκε δικαιοσύνη στα δικαστήρια, η κ. Φύσσα απάντησε κατηγορηματικά αρνητικά για την ίδια και την οικογένειά της, λέγοντας ότι δικαιοσύνη για τον θάνατο ενός 34χρονου ανθρώπου δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ. Διέκρινε όμως την προσωπική από τη συλλογική διάσταση: για την κοινωνία, όπως είπε, δικαιοσύνη υπήρξε, και μάλιστα σε βαθμό που πολλοί δεν περίμεναν, καθώς λίγοι προέβλεπαν ότι η υπόθεση θα κατέληγε στην καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης.
Αναφερόμενη στη δολοφονία, περιέγραψε μια επίθεση περίπου εξήντα ατόμων, κατά την οποία, όπως είπε, ενώ χτυπούσαν τον Παύλο δεν κατάφεραν να τον λυγίσουν, και τότε κλήθηκε ο δράστης με μαχαίρι. Η ίδια εκτίμησε ότι η ενέργεια έγινε με εντολή του Νίκου Μιχαλολιάκου, προσθέτοντας ότι, κατά τη γνώμη της, δεν θα μπορούσε να έχει γίνει διαφορετικά. Σημείωσε επίσης ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν ο γιος της είχε επιζήσει τραυματισμένος.
Η κ. Φύσσα δήλωσε ότι δεν θεωρεί πως θα δικαιωθεί ποτέ σε αυτόν τον κόσμο, ότι θα θεωρεί πάντα υπεύθυνους τους καταδικασμένους, ότι δεν πρόκειται ούτε να τους δικαιολογήσει ούτε να τους συγχωρήσει, και ότι θα τη βρίσκουν πάντα απέναντί τους. Όπως είπε, η ίδια, ο πατέρας του Παύλου, η αδελφή του και όλη η οικογένεια θα κουβαλούν έναν αβάστακτο πόνο για έναν άνθρωπο που τους πήραν «με το έτσι θέλω». Το μέλημά της, κατέληξε, δεν είναι άλλο από το να προστατευτεί η νέα γενιά.
Πού και πότε παρουσιάζεται η παράσταση στο Λασίθι
Στον Άγιο Νικόλαο, η παράσταση θα δοθεί την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στις 9 μ.μ. στο κινηματοθέατρο «REX», με διοργανωτή τον Σύλλογο Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου και τη στήριξη του Συνδικάτου Επισιτισμού-Τουρισμού Ν. Λασιθίου «Τάλως», του Συλλόγου Συνταξιούχων ΙΚΑ Ν. Λασιθίου, του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Λασιθίου και της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Λασιθίου.
Στην Ιεράπετρα, η παράσταση θα παρουσιαστεί το Σάββατο 3 Οκτωβρίου στις 9 μ.μ. στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη», με διοργανωτή τον Σύλλογο Συνταξιούχων ΙΚΑ Ν. Λασιθίου και τη στήριξη του Συνδικάτου «Τάλως» και του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Λασιθίου.
Ο μονόλογος διαρκεί 70 λεπτά χωρίς διάλειμμα. Όπως αναφέρουν οι συντελεστές, η παράσταση φωτίζει τη δράση της Χρυσής Αυγής, τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τη δίκη της οργάνωσης, σε μια περίοδο που, κατά τους ίδιους, επιχειρείται ξανά να δοθεί χώρος σε φασιστικές και ακροδεξιές αντιλήψεις.
Η Μάγδα Φύσσα είναι μητέρα του μουσικού Παύλου Φύσσα, ο οποίος δολοφονήθηκε στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτεμβρίου 2013. Παρέστη ως πολιτική αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής και έχει αναδειχθεί σε σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα στην Ελλάδα.
Last Updated on 2 ημέρες ago by energinews admin
Related Posts
