⏱ Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 1 λεπτά ανάγνωσης
Η προχθεσινή συνάντηση εκπροσώπων αγροτών με τον Πρωθυπουργό άνοιξε έναν κύκλο δημόσιας αντιπαράθεσης που δεν περιορίζεται στο αν «έπρεπε» ή «δεν έπρεπε» να πραγματοποιηθεί. Ανέδειξε, με σαφή τρόπο, τα ρήγματα, τις διαφορετικές στρατηγικές και τις βαθιές αγωνίες ενός κλάδου που αισθάνεται ότι πιέζεται ταυτόχρονα από την ευρωπαϊκή πολιτική, τις κυβερνητικές επιλογές και την ίδια του τη διάσπαση.
Στο Ράδιο Λασίθι, δύο παρεμβάσεις φωτίζουν διαφορετικές όψεις του ίδιου προβλήματος: την κριτική του Μανώλη Ανδρεάκη, μέλους του ΔΣ του Αγροτικού Συλλόγου Φαιστού, και τις απαντήσεις του Γιάννη Γαϊτάνη, προέδρου του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, ο οποίος βρέθηκε στο επίκεντρο των επικρίσεων για τη συμμετοχή του στη συνάντηση.
«Η Mercosur είναι η ταφόπλακα του αγρότη»
Ο Μανώλης Ανδρεάκης μίλησε από τη θέση του μικρού παραγωγού που παλεύει μόνος του να κρατήσει το χωράφι του ζωντανό. Θερμοκηπιακά, ελιές, υπαίθριες καλλιέργειες, χωρίς εργάτες, χωρίς δίχτυ ασφαλείας, με το κόστος να ανεβαίνει και τις τιμές να πιέζονται. Σε αυτό το πλαίσιο, η προχθεσινή συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου δεν αποτέλεσε, κατά την άποψή του, μια ευκαιρία διαλόγου, αλλά ένα ακόμη επεισόδιο διάσπασης του οργανωμένου αγροτικού κινήματος.
Στην καρδιά της κριτικής του βρίσκεται η συμφωνία Mercosur, την οποία χαρακτήρισε «ταφόπλακα του αγροτικού τομέα». Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη συναίνεση των κυβερνήσεων, ανοίγει τον δρόμο για αθρόες εισαγωγές προϊόντων αμφίβολης ποιότητας από χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας και χαλαρότερο πλαίσιο φυτοπροστασίας. Την ίδια στιγμή, όπως ανέφερε, οι Έλληνες παραγωγοί βλέπουν βασικά φυτοφάρμακα να αποσύρονται, το κόστος παραγωγής να εκτοξεύεται και την πρόσβαση στο νερό να γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα έργα υποδομής που, κατά την εκτίμησή του, καθυστερούν σκόπιμα, όπως τα φράγματα και οι παρεμβάσεις διαχείρισης υδάτων στην Κρήτη. Για τον ίδιο, το ζήτημα δεν είναι οι επιμέρους ελαφρύνσεις στο ρεύμα ή στο πετρέλαιο, αλλά η δυνατότητα του αγρότη να συνεχίσει να παράγει. «Δεν θέλουμε επιδοτήσεις, θέλουμε να καλλιεργούμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια πραγματικότητα όπου ακόμη και η λίπανση των ελαιώνων γίνεται προβληματική.
Σε αυτό το πλαίσιο, άσκησε σκληρή κριτική στους δύο αγροτοσυνδικαλιστές από την περιοχή της Μεσαράς που συμμετείχαν στη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, ο ένας εκ των οποίων, ο κ. Ορφανουδάκης είναι και πρόεδρος του Συλλόγου στον οποίο ανήκει, ενώ ο άλλος, ο κ. Φασομυτάκης, είναι κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τον κ. Ανδρεάκη, η παρουσία τους δεν είχε προηγούμενη συλλογική απόφαση, δεν εντάχθηκε σε μια κοινή γραμμή του παγκρήτιου συντονισμού και λειτούργησε διασπαστικά. Τόνισε ότι ο σύλλογος δεν είναι «τσιφλίκι κανενός προέδρου» και ότι τέτοιες κινήσεις όφειλαν να έχουν περάσει από Διοικητικό Συμβούλιο ή Γενική Συνέλευση.
Η κριτική του επεκτάθηκε και στο πολιτικό σκέλος, με αιχμές για κομματικές ταυτότητες και ρόλους που, όπως υποστήριξε, δεν μπορούν να συμβαδίζουν με την εκπροσώπηση ενός συλλογικού αγροτικού αιτήματος. Για τον ίδιο, το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο: αν οι αγρότες δεν μείνουν ενωμένοι απέναντι στη Mercosur και στην πολιτική που, όπως είπε, «ξεκληρίζει τους μικρούς», τότε ο κλάδος θα οδηγηθεί σε αργή αλλά βέβαιη αποδόμηση.
Οι απαντήσεις Γαϊτάνη και η πρόταση για κοινή φωνή
Στο ίδιο ραδιοφωνικό βήμα, ο Γιάννης Γαϊτάνης, πρόεδρος του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας, κλήθηκε ναύ να απαντήσει στην κριτική που δέχθηκε για τη συμμετοχή του στη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό. Χωρίς να αρνηθεί ότι υπάρχει ένταση και πικρία στον αγροτικό κόσμο, επέμεινε ότι η ανάγκη σήμερα είναι να σταματήσει η στοχοποίηση προσώπων και οι «ταμπέλες».
Ο κ. Γαϊτάνης ανέδειξε ως κεντρικό αποτέλεσμα της συνάντησης την ανάδειξη μιας ιδέας που, όπως είπε, προήλθε από τους ίδιους τους αγρότες: τη δημιουργία Αγροτικού Επιμελητηρίου σε πανελλαδικό επίπεδο. Ένα όργανο υποχρεωτικής συμμετοχής, με θεσμικό ρόλο και δυνατότητα εκπροσώπησης του συνόλου των παραγωγών, ώστε να ξεπεραστεί το χρόνιο πρόβλημα της πολυδιάσπασης και της έλλειψης ενιαίας φωνής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κυβέρνηση δεν απέρριψε την πρόταση, δεσμεύτηκε όμως να τη μελετήσει νομικά, ενώ η συζήτηση αναμένεται να συνεχιστεί και εντός των συλλογικών οργάνων, με Γενικές Συνελεύσεις και ενημερώσεις των μελών. Ο κ. Γαϊτάνης υπερασπίστηκε τη διαδρομή του στον αγροτικό συνδικαλισμό, υποστηρίζοντας ότι δεν λειτουργεί με κομματικά κριτήρια και ότι, όταν εκπροσωπεί τον αγροτικό κόσμο, αφήνει οποιαδήποτε πολιτική ταυτότητα «έξω από την πόρτα».
Παραδέχθηκε ότι η εσωτερική αντιπαράθεση και η «κατινιά», όπως τη χαρακτήρισε, αποθαρρύνουν τον κόσμο από τη συμμετοχή στα κοινά και υπονομεύουν την ίδια την υπόθεση του αγροτικού κινήματος. Δήλωσε πικραμένος, αλλά όχι έτοιμος να κάνει πίσω, επισημαίνοντας ότι ο σύλλογος της Ιεράπετρας έχει ιστορικά δώσει μάχες και έχει πετύχει αποτελέσματα ακόμη και με περιορισμένες δυνάμεις.
Οι δύο παρεμβάσεις συγκλίνουν στην αίσθηση ότι ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις που θα καθορίσουν αν θα μπορέσει να παραμείνει παραγωγικός ή αν θα υποχωρήσει μπροστά σε πολιτικές και αγορές που τον υπερβαίνουν. Από τη μία, η καχυποψία απέναντι σε κυβερνητικές πρωτοβουλίες και ευρωπαϊκές συμφωνίες· από την άλλη, η προσπάθεια να βρεθούν θεσμικές διεξόδοι και ένα κοινό πλαίσιο εκπροσώπησης.
