⏱ Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 1 λεπτά ανάγνωσης
Με μια απάντηση που είχε ταυτόχρονα πολιτικό μήνυμα και προσωπικό τόνο άνοιξε τη σημερινή του παρέμβαση στο Ράδιο Λασίθι ο πρώην Δήμαρχος Ιεράπετρας, Θεοδόσης Καλαντζάκης, όταν ρωτήθηκε αν θα παραστεί στην αυριανή κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Νέας Δημοκρατίας στην Ιεράπετρα. «Θα πάω… γιατί είναι η κοπή της πίτας της Νέας Δημοκρατίας. Δεν γίνεται “κανενός” από τους παρευρισκόμενους. Είναι του κόμματος», είπε, εξηγώντας ότι το κόμμα τον έχει στηρίξει «επανειλημμένως» και πως έχει λάβει πρόσκληση.
Ο κ. Καλαντζάκης πρόσθεσε ότι θα ανταποκρινόταν σε πρόσκληση «σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα», διατυπώνοντας ωστόσο μια χαρακτηριστική εξαίρεση, με οξεία αναφορά σε δημόσιες τοποθετήσεις του Γιάνη Βαρουφάκη σχετικά με χρήση ναρκωτικών ουσιών. Τις χαρακτήρισε «σαχλαμάρες» και απέφυγε να τις επαναλάβει, λέγοντας ότι πρόκειται για ένα θέμα που «αηδιάζει όλη την κοινωνία».
Από εκεί και πέρα, η συζήτηση πήρε καθαρά αυτοδιοικητικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα. Αφορμή αποτέλεσε η χθεσινή συνέντευξη του βουλευτή Λασιθίου της ΝΔ και Α’ Αντιπροέδρου της Βουλής, Γιάννη Πλακιωτάκη στο Ράδιο Λασίθι, για μια σειρά έργων υποδομής. Ο πρώην δήμαρχος άσκησε κριτική σε αρκετά σημεία των εξαγγελιών, επιμένοντας ότι «όλα αυτά τα έργα… ξεκίνησαν επί των ημερών μου», ενώ παράλληλα στράφηκε με πιο αιχμηρό τόνο κατά της παρούσας δημοτικής αρχής, κατηγορώντας τη για «αδράνεια» και για υποβάθμιση του Δήμου «λόγω απραξίας και μη αξιοποίησης υπαρκτών ευκαιριών».
«Η δουλειά έχει γίνει – αλλά δεν γίνεται το έργο»
Κεντρικός άξονας της τοποθέτησής του ήταν ότι το κρίσιμο πολιτικό και διοικητικό κεφάλαιο έχει ήδη «επενδυθεί» στην ωρίμανση έργων: μελέτες, προμελέτες, κοστολογήσεις, φάκελοι και εγκρίσεις. «Κάποια στιγμή δεν ξύπνησε ο κύριος Πλακιωτάκης στην Αθήνα και άρχισε να μοιράζει λεφτά στην Ιεράπετρα. Κάποιοι άλλοι είχαν τρέξει πριν», είπε, περιγράφοντας μια περίοδο συνεχών επαφών στα Υπουργεία και ειδικά με τον κ. Πλακιωτάκη όταν ήταν Υπουργός Ναυτιλίας.
Στο επίκεντρο έβαλε τις μελέτες που, όπως ανέφερε, χρηματοδοτήθηκαν εκείνη την περίοδο για το Εκθεσιακό Κέντρο, το Μουσικό Γυμνάσιο και το παραλιακό μέτωπο. Υπολόγισε το συνολικό κόστος τους «περίπου στο 1 εκατομμύριο ευρώ» και υπενθύμισε ότι έχει ευχαριστήσει επανειλημμένως τον βουλευτή για τις συγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις.
Η ουσία της διαφωνίας του, ωστόσο, δεν ήταν «ποιος ξεκίνησε», αλλά «τι γίνεται μετά». «Το θέμα δεν είναι να μείνουμε στις μελέτες. Το θέμα είναι να προχωρήσουν τα έργα… να μην μείνει η μελέτη στο συρτάρι», τόνισε, λέγοντας ότι πριν ολοκληρωθεί η θητεία του δόθηκαν υποσχέσεις που «δεν υλοποιήθηκαν… ούτε τώρα».
Στην ερώτηση αν η μη χρηματοδότηση συνδέεται με ευθύνη της δημοτικής αρχής, απάντησε χωρίς περιστροφές: «Εννοείται». Κατά τον ίδιο, η σημερινή διοίκηση όφειλε να είναι «πιο διεκδικητική», όπως –υποστήριξε– ήταν η δική του.
Παράλληλα, όμως, απέφυγε να αποδώσει την ευθύνη αποκλειστικά στον Δήμο. «Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο μεν Δήμαρχος θα λέει ότι φταίει η κυβέρνηση, η δε κυβέρνηση θα λέει ότι φταίει ο Δήμαρχος. Στη φάση αυτή η ευθύνη είναι και των δύο», σημείωσε, συμπυκνώνοντας τη θέση του: η κυβέρνηση γνωρίζει τα έργα και έχει δώσει υποσχέσεις, ο Δήμος πρέπει να πιέζει και να ξεμπλοκάρει διαδικασίες.
Σε αυτό το πλαίσιο χρησιμοποίησε τη φράση «να ανέβουν οι τόνοι» και την έκφραση «να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη», προειδοποιώντας ότι «στο τέλος θα κρίνει ο κόσμος».
Φράγμα Αγίου Ιωάννη: «Πέντε χρόνια μετά, ακόμα περιμένουμε»
Για το φράγμα Αγίου Ιωάννη, ο κ. Καλαντζάκης επανέφερε την ανακοίνωση του 2021 από τον Πρωθυπουργό, σε εκδήλωση στην Αθήνα, όπου παρουσιάστηκε ως ένα από τα «εμβληματικά» αγροτικά έργα. Περιέγραψε τη δική του εμπλοκή στην επιτάχυνση της διαδικασίας των μελετών, λέγοντας ότι βοήθησε τον μελετητή «χωρίς ταμπέλες», ανεξάρτητα από το ποιος φορέας είχε την αρμοδιότητα.
Η αιχμή του ήταν χρονική και πολιτική: «Τι έχουμε τώρα; 2026. Πέντε χρόνια. Και ακόμα δεν έχουμε δει την εγκατάσταση του εργολάβου». Αναγνώρισε ότι ακούγεται εκ νέου χρονοδιάγραμμα («μέσα σε εβδομάδα-δέκα μέρες»), ωστόσο προειδοποίησε για την απώλεια αξιοπιστίας όταν οι ημερομηνίες μετακινούνται διαρκώς.
«Είμαστε σε μια προεκλογική περίοδο, θα ακούγονται πολλά. Αν ο κόσμος δεν δει να ξεκινάνε τα έργα… δεν πείθεται πλέον», υπογράμμισε.
Παραλιακό μέτωπο: το «γεφύρι της Άρτας» και ο φόβος των τετελεσμένων
Στο παραλιακό μέτωπο, που ο ίδιος χαρακτήρισε «γεφύρι της Άρτας», επιχείρησε να βάλει μια σειρά στη συζήτηση. Επανέλαβε ότι η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Ναυτιλίας, αλλά «καθυστερημένα», κάτι που –όπως είπε– επηρέασε κρίσιμα τη δυνατότητα να προχωρήσουν εγκαίρως διαδικασίες δημοπράτησης.
Υποστήριξε ότι το 2023 υπήρξε «δέσμευση από την κυβέρνηση» για «4 εκατομμύρια» και πρότεινε ως ρεαλιστικό βήμα να δημοπρατηθεί άμεσα το τμήμα «από το Περίπτερο μέχρι και την Αστυνομία», το οποίο –σύμφωνα με τα λεγόμενά του, με αναφορά στην Τεχνική Υπηρεσία– «δεν έχει προβλήματα». Η λογική του ήταν να αλλάξει πρώτα η εικόνα σε ένα μεγάλο, «καθαρό» κομμάτι, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη και στη συνέχεια να προχωρήσει το πιο δύσκολο τμήμα που σχετίζεται με τις πέργκολες και την εξομοίωση της Χερσαίας Ζώνης.
Ταυτόχρονα εξέφρασε ανησυχία για πιθανές κατεδαφίσεις αυθαίρετων κατασκευών χωρίς επαρκή προετοιμασία και ενημέρωση. Είπε ότι έθεσε σχετικό ερώτημα στη λογοδοσία προς τον Δήμαρχο, χωρίς –όπως ανέφερε– απάντηση που να τον ικανοποιεί.
«Ελπίζω να μην δούμε ξαφνικά εργολάβο να έρχεται να κατεδαφίσει και να μείνουν οι άνθρωποι χωρίς δουλειά… να τους πιάσουν στον ύπνο», τόνισε, μεταφέροντας και την εικόνα καταστηματαρχών που δηλώνουν κουρασμένοι από τη χρόνια εκκρεμότητα και ζητούν καθαρές αποφάσεις.
Ύφαλος κυματοθραύστης: Διαψεύστηκαν όσοι έριχναν λάσπη, υπάρχει όμως υποχρέωση συντήρησης
Για τον ύφαλο κυματοθραύστη, ο κ. Καλαντζάκης επανέλαβε ότι αποτέλεσε προϋπόθεση για να μπορεί κανείς να μιλά σήμερα για ανάπλαση στην παραλία. Υπενθύμισε τις παλαιότερες ζημιές και τα νερά που «έφταναν μέσα στα μαγαζιά», για να υποστηρίξει ότι το έργο λειτούργησε «άψογα» και τα προβλήματα περιορίστηκαν.
Έδωσε όμως έμφαση και σε ένα τεχνικό σημείο που, όπως είπε, συχνά υποτιμάται: τη συντήρηση. Με βάση όσα προβλέπει ο μελετητής –όπως ανέφερε– θα πρέπει να γίνεται περιοδικά προσθήκη άμμου «έξω από τον ύφαλο», ώστε να ενισχύεται η λειτουργικότητα του έργου και να «μεγαλώσει ακόμα η παραλία». Το κόστος το προσδιόρισε περίπου στα «25-30.000 ευρώ» και άφησε αιχμή για το αν η σημερινή δημοτική αρχή θα συνεχίσει τη σχετική χρηματοδότηση. «Αν δεν το κάνει και έχουμε προβλήματα, τότε θα αναλάβει και τις ευθύνες», είπε, προσθέτοντας ότι πλέον έχουν διαψευστεί όλοι όσοι μη έχοντας τεχνικές γνώσεις αμφισβητούσαν και χρησιμοποιούσαν το συγκεκριμένο έργο για να δυσφημιστεί η προηγούμενη δημοτική αρχή.
Λιμενικά έργα: Μακρύς Γιαλός, Γρα Λυγιά, μαρίνα
Για το αλιευτικό καταφύγιο Μακρύ Γιαλού, ο πρώην δήμαρχος παρουσίασε μια διαδρομή πολλών ετών, υπογραμμίζοντας ότι η ωρίμανση ενός τέτοιου έργου είναι διαδικασία βαριά και χρονοβόρα. Είπε ότι το έργο εντάχθηκε το 2022 με υπογραφή του τότε υπουργού –αφού ολοκληρώθηκαν μελέτες, εγκρίσεις και φάκελος– αλλά στη συνέχεια «απεντάχθηκε ξανά», κάτι που χαρακτήρισε προβληματικό: «Το κράτος τη μια τα εντάσσει και την άλλη τα απεντάσσει».
Υποστήριξε ότι το έργο «δεν είναι μεγάλο», «μπορεί να γίνει» και το χρειάζεται ο όρμος, καθώς –όπως ανέφερε– η υφιστάμενη χωροθέτηση του σημερινού καταφυγίου δημιούργησε πρόβλημα στην παραλία. Η νέα μελέτη, κατά τον ίδιο, «δίνει λύση», προστατεύει την ακτογραμμή και ταυτόχρονα εξυπηρετεί αλιείς και τουριστικά σκάφη.
Συνέδεσε, ακόμη, την ανάγκη για αλιευτικό καταφύγιο στη Γρα Λυγιά, την προοπτική ένταξης σε πρόγραμμα έως το 2027, αλλά και το θέμα της μαρίνας που –όπως είπε– έχει χωροθετηθεί δυτικά του αλιευτικού καταφυγίου της Ιεράπετρας. Το μήνυμά του επανήλθε σταθερά: υπάρχουν σχεδιασμοί και μελέτες, όμως «το θέμα είναι να μην μείνουν στο συρτάρι», γιατί «η Ιεράπετρα σε τέτοια έργα έχει μείνει πολύ πίσω».
Έργα που «κολλάνε»: καταφύγιο αδέσποτων, Φάρος και άλλες εκκρεμότητες
Ένα μεγάλο μέρος της κριτικής του προς τη σημερινή δημοτική αρχή επικεντρώθηκε σε έργα που, όπως είπε, έχουν ήδη διανύσει το δύσκολο κομμάτι: μελέτη, ένταξη, χρηματοδότηση, δημοπράτηση, ανάδοχο. Για το καταφύγιο αδέσποτων ζώων ανέφερε ότι «το έργο έχει δημοπρατηθεί, έχει βρεθεί ανάδοχος, έχει εξασφαλισμένη πίστωση», ενώ αυτό που απομένει είναι να λυθεί ζήτημα χωροθέτησης που απαιτεί έγκριση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Κατηγόρησε τη δημοτική αρχή ότι «δύο χρόνια τώρα… ξεκάθαρες απαντήσεις δεν παίρνουμε» και έθεσε το δίλημμα ευθέως: είτε να προχωρήσει το έργο, είτε να ειπωθεί ανοιχτά ότι δεν προχωρά, με κόστος –όπως είπε– απώλειας «550-600 χιλιάδων ευρώ». Στο ίδιο κάδρο έβαλε τον Φάρο (με εμπλοκές Αρχαιολογίας/Υπουργείου Πολιτισμού) και παρέπεμψε και σε άλλες εκκρεμότητες.
Κατά τον ίδιο, τέτοιου τύπου «κολλήματα» δεν λύνονται από μόνα τους: απαιτούν πολιτική πίεση, διαρκή παρουσία στα Υπουργεία και συντονισμό με τον κυβερνητικό βουλευτή. «Εδώ θα πρέπει να τρέχει ο εκάστοτε Δήμαρχος… να δίνει λύσεις και να προχωράμε τα έργα», τόνισε.
Μουσικό Σχολείο στο Καβούσι: «Απαράδεκτο να γίνει αποδεκτή απόρριψη της μελέτης»
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στο Μουσικό Σχολείο Λασιθίου στο Καβούσι, το οποίο παρουσίασε ως έργο-παρακαταθήκη αλλά και ως στοίχημα που κινδυνεύει να υποβαθμιστεί. Ευχαρίστησε δημόσια τον τότε Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Βασίλη Αϊβαλιώτη, λέγοντας ότι μαζί κατάφεραν να προχωρήσουν τη χωροθέτηση «παρά τις τρομερές αντιδράσεις» από άλλους Δήμους.
Θύμισε ότι ο Δήμος στήριξε έμπρακτα το ξεκίνημα, μετατρέποντας εγκαταλελειμμένο σχολείο σε λειτουργική δομή και χρηματοδοτώντας υποδομές και εξοπλισμό. Περιέγραψε επίσης τις ενέργειες για οικόπεδο: εντοπισμός, απαλλοτρίωση και επέκταση ώστε ο χώρος να μπορεί να υποδεχτεί Γυμνάσιο και Λύκειο.
Σε ό,τι αφορά το κόστος της νέας μελέτης που υπολογίζεται γύρω στα 15 εκατ. ευρώ, διαφώνησε με τη λογική ότι «δεν είναι ρεαλιστικό» ή ότι απαιτείται «εξορθολογισμός». Δήλωσε ότι θα περίμενε από τον Δήμαρχο να θέσει «βέτο» στο Υπουργείο Παιδείας, επιμένοντας να υλοποιηθεί το έργο όπως έχει μελετηθεί: «Εμείς δεν δεχόμαστε καμία έκπτωση… είναι έργο για τον Νομό, όχι μόνο για την Ιεράπετρα».
Επικαλέστηκε και τη δυναμική του σχολείου: από «10 παιδιά» στην αρχή, σήμερα «δεκάδες», με αυξημένο ενδιαφέρον από μαθητές. Το συμπέρασμα ήταν ξεκάθαρο: «Όταν μιλάμε για παιδεία, δεν μπορούμε να στερούμε από τον Νομό Λασιθίου τη μουσική παιδεία».
ΒΟΑΚ και Νότιος Οδικός Άξονας: «Αποκομμένοι και από Βορρά και από Νότο»
Στο πιο στρατηγικό σκέλος της συνέντευξης, ο κ. Καλαντζάκης έθεσε το ζήτημα της οδικής απομόνωσης, συνδέοντάς το άμεσα με την αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής. Από τη μία πλευρά έθεσε τον ΒΟΑΚ, από την άλλη τον Νότιο Οδικό Άξονα (Ιεράπετρα–Βιάννος–Καστέλι), ο οποίος –όπως είπε– αποκτά μεγαλύτερη σημασία ενόψει του νέου αεροδρομίου στο Καστέλι.
Για τον Νότιο Οδικό Άξονα, υπενθύμισε τις παλαιότερες κινήσεις διαδημοτικής συνεργασίας με τη Βιάννο και επαφές στην Περιφέρεια, σημειώνοντας ότι σήμερα αυτή η κινητικότητα έχει ατονήσει. Μίλησε για ανάγκη χρηματοδότησης μελετών, αναφέροντας ότι απαιτούνται περίπου «700-800 χιλιάδες ευρώ» για την πρώτη φάση στο τμήμα Μύρτος–Καλάμι, ενώ επεσήμανε ότι «ο χρόνος πιέζει», καθώς –όπως είπε– «το Καστέλι σε δύο χρόνια τελειώνει».
Για τον ΒΟΑΚ αναγνώρισε ότι «ξεκίνησε από τον Άγιο Νικόλαο», όμως υπενθύμισε ότι ο δρόμος «σταμάτησε στο Καλό Χωριό», με αποτέλεσμα, κατά τον ίδιο, ο Νομός να παραμένει «κομμένος στα δύο». Επανέφερε τις μελέτες για το τμήμα Καλό Χωριό–Γέφυρα Φρουζή και την παράκαμψη Παχιάς Άμμου, σημειώνοντας ότι έχουν χαρακτηριστεί «οι πιο ώριμες» και ότι έχουν διατυπωθεί υποσχέσεις για χρηματοδότηση έργων συνολικού κόστους περίπου «145-150 εκατομμύρια».
Το πολιτικό του συμπέρασμα ήταν σαφές: «Εδώ θα έπρεπε ο Δήμος Σητείας, ο Δήμος Ιεράπετρας και ο Δήμος Βιάννου να πρωτοστατούν», κάτι που –όπως είπε– δεν συμβαίνει στον βαθμό που απαιτείται.
«Η λογοδοσία είναι κοροϊδία» και το δίλημμα της σύγκρουσης
Ανάμεσα στις αναφορές σε έργα, ο κ. Καλαντζάκης άσκησε κριτική και στο πλαίσιο λειτουργίας των δημοτικών συμβουλίων όπως το βιώνει σήμερα. Χαρακτήρισε τη διαδικασία της λογοδοσίας «κοροϊδία», λέγοντας ότι περίμενε ένα δημοτικό συμβούλιο που να δίνει χώρο σε όλες τις παρατάξεις και να αξιοποιεί τη μειοψηφία ως εργαλείο διεκδίκησης. Αντίθετα, περιέγραψε ένα κλίμα που, όπως είπε, «κοντεύουμε να κοιμηθούμε», με αποτέλεσμα να «μην παίρνουμε απαντήσεις» και να μη χτίζεται πίεση προς τα κέντρα αποφάσεων.
Το νήμα της τοποθέτησής του έκλεισε εκεί απ’ όπου ξεκίνησε: στην ανάγκη να περάσει ο Δήμος «από τα λόγια στα έργα». «Όταν δεν βλέπω φως στον ορίζοντα… θα πρέπει να τα λέμε, να τα εμπεδώνει ο κόσμος», είπε, υποστηρίζοντας ότι μεγάλο μέρος των πραγματικών δεδομένων «δεν τα γνωρίζει» η κοινωνία και ότι κάποιοι αποφεύγουν τη σύγκρουση για να «τα ’χουμε όλους καλά».
Το τελικό του μήνυμα ήταν προειδοποιητικό αλλά και συγκεκριμένο: οι οδικοί άξονες, οι μεγάλες υποδομές και τα ώριμα έργα που σκοντάφτουν σε διαδικασίες δεν θα προχωρήσουν χωρίς επιμονή, συνεργασίες και –αν χρειαστεί– σύγκρουση. «Χρειάζεται πολλή δουλειά, χρειάζεται θέληση και πάνω απ’ όλα χρειάζεται και σύγκρουση, αν δούμε ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά», κατέληξε.
