Η απάντηση πρέπει να δοθεί καθημερινά, πίσω από κάθε τιμόνι

Η κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους της Κρήτης τα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα του νησιού. Δεν πρόκειται απλώς για ένα ζήτημα κυκλοφοριακής αγωγής ή για μια ακόμη στατιστική που αφορά τροχαία ατυχήματα.

Όποιος κινείται καθημερινά στους δρόμους της Κρήτης γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει.

Οδηγοί που πετάγονται από στενά χωρίς να ελέγχουν, μηχανάκια που περνούν ανάμεσα από αυτοκίνητα χωρίς καμία προειδοποίηση, αυτοκίνητα που κάνουν επικίνδυνες προσπεράσεις σε επαρχιακούς δρόμους, οδηγοί που παραβιάζουν φανάρια ή στοπ σαν να μην υπάρχουν, και όλα αυτά μέσα σε μια ατμόσφαιρα έντασης, όπου η παραμικρή παρατήρηση μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε καβγά. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η παραβίαση των κανόνων. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι η νοοτροπία που συνοδεύει αυτή τη συμπεριφορά.

Υπάρχει μια μερίδα οδηγών που θεωρεί ότι ο δρόμος τούς ανήκει. Ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς συνέπειες. Ότι η ταχύτητα, η επικίνδυνη οδήγηση και η επιθετικότητα αποτελούν απόδειξη “μαγκιάς”. Στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται για μαγκιά. Πρόκειται για ανευθυνότητα και επικίνδυνη συμπεριφορά, που θέτει σε κίνδυνο ζωές.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο σε αρκετές περιοχές του νησιού, τόσο μέσα στις πόλεις όσο και στο επαρχιακό οδικό δίκτυο. Στα αστικά κέντρα, η κατάσταση συχνά γίνεται χαοτική. Δρόμοι στενοί, κυκλοφορία αυξημένη, υποδομές που πολλές φορές δεν επαρκούν και μέσα σε όλα αυτά οδηγοί που κινούνται χωρίς καμία υπομονή ή σεβασμό στους άλλους. Στους επαρχιακούς δρόμους, από την άλλη πλευρά, το πρόβλημα παίρνει ακόμη πιο επικίνδυνες διαστάσεις. Εκεί η ταχύτητα αυξάνεται και οι προσπεράσεις γίνονται συχνά χωρίς κανένα έλεγχο.

Ένας οδηγός που κινείται κανονικά μπορεί ξαφνικά να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα αυτοκίνητο που προσπερνά από το αντίθετο ρεύμα ή με ένα όχημα που βγαίνει από χωματόδρομο χωρίς να κοιτάξει και όμως, ακόμη και όταν κάποιος επιχειρήσει να κάνει μια απλή παρατήρηση, η αντίδραση πολλές φορές είναι ακραία. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η παρατήρηση αντιμετωπίζεται σαν προσωπική προσβολή.

Οι λεγόμενοι “ψευτόμαγκες” του δρόμου είναι έτοιμοι όχι μόνο να βρίσουν, αλλά ακόμη και να επιτεθούν. Αυτή η εικόνα δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο κυκλοφοριακό, αλλά είναι βαθιά κοινωνικό. Έχει να κάνει με την έλλειψη παιδείας στον δρόμο, με την ανοχή που υπάρχει απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές και με την απουσία ουσιαστικού ελέγχου.

Η Κρήτη, δυστυχώς, καταγράφει εδώ και χρόνια υψηλά ποσοστά τροχαίων ατυχημάτων. Κάθε χρόνο χάνονται ανθρώπινες ζωές στην άσφαλτο, ενώ πολλές οικογένειες βιώνουν τραγωδίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Ένας άνθρωπος που δε γύρισε ποτέ σπίτι του.

Μια οικογένεια που είδε τη ζωή της να αλλάζει μέσα σε μια στιγμή και όμως, παρά τα τραγικά αυτά περιστατικά, φαίνεται πως για ορισμένους τίποτα δεν αλλάζει. Η ίδια επικίνδυνη νοοτροπία συνεχίζει να κυριαρχεί. Η ταχύτητα, η επίδειξη δύναμης και η επιθετική οδήγηση αντιμετωπίζονται ακόμη από κάποιους ως στοιχείο ανδρισμού.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο πραγματικά δυνατός οδηγός είναι εκείνος που σέβεται τον δρόμο και τους άλλους. Εκείνος που γνωρίζει ότι η ζωή έχει αξία και ότι η ευθύνη πίσω από το τιμόνι είναι μεγάλη. Δεν μπορεί κάθε μετακίνηση να είναι μια δοκιμασία νεύρων. Δεν μπορεί οι δρόμοι να μετατρέπονται σε πεδίο αντιπαράθεσης. Η οδήγηση πρέπει να βασίζεται στον σεβασμό και στην υπευθυνότητα.

Σε αυτό το σημείο χρειάζεται μια συνολική αλλαγή νοοτροπίας. Η κυκλοφοριακή παιδεία πρέπει να ξεκινά από νωρίς, από το σχολείο. Οι νέοι άνθρωποι πρέπει να μαθαίνουν ότι το αυτοκίνητο δεν είναι παιχνίδι και ότι η οδήγηση απαιτεί ωριμότητα. Παράλληλα όμως χρειάζεται και αυστηρός έλεγχος.

Οι κανόνες δεν μπορούν να υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Όταν κάποιος οδηγεί επικίνδυνα ή θέτει σε κίνδυνο άλλους ανθρώπους, πρέπει να υπάρχουν συνέπειες. Μόνο έτσι μπορεί να αλλάξει σταδιακά η κατάσταση.

Εξίσου σημαντικό είναι και το ζήτημα των υποδομών. Το οδικό δίκτυο της Κρήτης έχει βελτιωθεί σε ορισμένα σημεία, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν δρόμοι που χρειάζονται παρεμβάσεις. Η ασφάλεια στους δρόμους δεν εξαρτάται μόνο από τη συμπεριφορά των οδηγών, αλλά και από την ποιότητα των υποδομών.

Όμως ακόμη και ο καλύτερος δρόμος δεν μπορεί να προστατεύσει από την ανθρώπινη ανευθυνότητα. Όταν κάποιος οδηγεί χωρίς σεβασμό καμία υποδομή δεν μπορεί να αποτρέψει την τραγωδία. Γι’ αυτό και το ζήτημα των δρόμων της Κρήτης πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα. Δεν αρκούν οι διαπιστώσεις μετά από κάθε δυστύχημα. Χρειάζεται συνεχής προσπάθεια για να αλλάξει αυτή η κουλτούρα της επικίνδυνης “μαγκιάς”.

Η κοινωνία συνολικά πρέπει να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Η επιθετική οδήγηση δεν είναι αποδεκτή. Δεν είναι στοιχείο δύναμης. Είναι απλώς επικίνδυνη συμπεριφορά, που θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Οι δρόμοι δεν είναι χώρος επίδειξης, αλλά είναι χώρος συνύπαρξης. Κάθε οδηγός, κάθε πεζός, κάθε ποδηλάτης έχει το δικαίωμα να κινείται με ασφάλεια. Η Κρήτη είναι ένας τόπος με ιστορία, πολιτισμό και ανθρώπους που διακρίνονται για τη φιλοξενία και τη λεβεντιά τους. Αυτή η εικόνα δεν μπορεί να συμβαδίζει με τη βία και την επιθετικότητα στους δρόμους. Η πραγματική λεβεντιά δε βρίσκεται στο γκάζι και στις φωνές. Βρίσκεται στον σεβασμό, στην υπευθυνότητα και στην ικανότητα να σκέφτεσαι τον διπλανό σου.

Αν θέλουμε πραγματικά να μειωθούν τα τροχαία και να γίνουν οι δρόμοι της Κρήτης πιο ασφαλείς, πρέπει να αλλάξει αυτή η νοοτροπία και αυτή η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει μόνο από τους νόμους. Πρέπει να ξεκινήσει από τον καθένα μας. Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο δρόμος είναι καθρέφτης της κοινωνίας μας και το ερώτημα είναι απλό: θέλουμε μια κοινωνία σεβασμού και ασφάλειας ή μια κοινωνία όπου η ανευθυνότητα και η επιθετικότητα θα συνεχίσουν να κυριαρχούν; Η απάντηση πρέπει να δοθεί καθημερινά, πίσω από κάθε τιμόνι.

neakriti.gr